تبلیغات
بصائر - ذاکر غافل
وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلاً رَجُلَیْنِ جَعَلْنا لِأَحَدِهِما جَنَّتَیْنِ مِنْ أَعْنابٍ وَ حَفَفْناهُما بِنَخْلٍ وَ جَعَلْنا بَیْنَهُما زَرْعاًكِلْتَا الْجَنَّتَیْنِ آتَتْ أُكُلَها وَ لَمْ تَظْلِمْ مِنْهُ شَیْئاً وَ فَجَّرْنا خِلالَهُما نَهَراًوَ كانَ لَهُ ثَمَرٌ فَقالَ لِصاحِبِهِ وَ هُوَ یُحاوِرُهُ أَنَا أَكْثَرُ مِنْكَ مالاً وَ أَعَزُّ نَفَراًوَ دَخَلَ جَنَّتَهُ وَ هُوَ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ قالَ ما أَظُنُّ أَنْ تَبِیدَ هذِهِ أَبَداًوَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً وَ لَئِنْ رُدِدْتُ إِلى‏ رَبِّی لَأَجِدَنَّ خَیْراً مِنْها مُنْقَلَباًقالَ لَهُ صاحِبُهُ وَ هُوَ یُحاوِرُهُ أَ كَفَرْتَ بِالَّذِی خَلَقَكَ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ سَوَّاكَ رَجُلاًلكِنَّا هُوَ اللَّهُ رَبِّی وَ لا أُشْرِكُ بِرَبِّی أَحَداًوَ لَوْ لا إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ ما شاءَ اللَّهُ لا قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ إِنْ تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنْكَ مالاً وَ وَلَداًفَعَسى‏ رَبِّی أَنْ یُؤْتِیَنِ خَیْراً مِنْ جَنَّتِكَ وَ یُرْسِلَ عَلَیْها حُسْباناً مِنَ السَّماءِ فَتُصْبِحَ صَعِیداً زَلَقاًأَوْ یُصْبِحَ ماؤُها غَوْراً فَلَنْ تَسْتَطِیعَ لَهُ طَلَباًوَ أُحِیطَ بِثَمَرِهِ فَأَصْبَحَ یُقَلِّبُ كَفَّیْهِ عَلى‏ ما أَنْفَقَ فِیها وَ هِیَ خاوِیَةٌ عَلى‏ عُرُوشِها وَ یَقُولُ یا لَیْتَنِی لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّی أَحَداً
قرآن كریم سوره مباركه كهف (18)، آیات 42-32
قرآن تصویری
ترجمه :و براى آنان، آن دو مرد را مَثَل بزن كه به یكى از آنها دو باغ انگور دادیم و پیرامون آن دو « باغ‏ » را با درختان خرما پوشاندیم، و میان آن دو را كشتزارى قرار دادیم. هر یك از این دو باغ محصول خود را « به موقع‏ » مى‏داد و از « صاحبش‏ » چیزى دریغ نمى‏ورزید، و میان آن دو « باغ‏ » نهرى روان كرده بودیم. و براى او میوه فراوان بود. پس به رفیقش - در حالى كه با او گفت و گو مى‏كرد- گفت: «مال من از تو بیشتر است و از حیث افراد از تو نیرومندترم.» و در حالى كه او به خویشتن ستمكار بود، داخل باغ شد « و » گفت: «گمان نمى‏كنم این نعمت هرگز زوال پذیرد.» و گمان نمى‏كنم كه رستاخیز برپا شود، و اگر هم به سوى پروردگارم بازگردانده شوم قطعاً بهتر از این را در بازگشت، خواهیم یافت. رفیقش - در حالى كه با او گفت گو مى‏كرد- به او گفت: «آیا به آن كسى كه تو را از خاك، سپس از نطفه آفرید، آنگاه تو را « به صورت‏ » مردى درآورد، كافرشدى؟» امّا من « مى‏گویم: » اوست خدا، پروردگار من، و هیچ كس را با پروردگارم شریك نمى‏سازم. و چون داخل باغت شدى، چرا نگفتى: ماشاءاللّه، نیرویى جز به « قدرت‏ » خدا نیست. اگر مرا از حیث مال و فرزند كمتر از خود مى‏بینى، امید است كه پروردگارم بهتر از باغ تو به من عطا فرماید، و بر آن « باغ تو » آفتى از آسمان بفرستد، تا به زمینى هموار و لغزنده تبدیل گردد؛ یا آب آن « در زمین‏ » فروكش كند تا هرگز نتوانى آن را به دست آورى. « تا به او رسید آنچه را باید برسد » و « آفت آسمانى‏ » میوه‏هایش را فروگرفت. پس براى « از كف دادن‏ » آنچه در آن « باغ‏ » هزینه كرده بود، دستهایش را بر هم مى‏زد در حالى كه داربستهاى آن فرو ریخته بود. و « به حسرت‏ » مى‏گفت: «اى كاش هیچ كس را شریك پروردگارم نمى‏ساختم.»
قرآن كریم سوره مباركه كهف (18)، آیات 42-32
شرح : حباب:
سمبل تكبر و غرور كه مثل حباب پوچ و توخالى است.
شخص با چشمان كور:
اشاره به كسانى كه آنچه را كه از زندگى دنیا به آنان ارزانى شده از خود می دانند و خدا را نمی بینند و فراموش كرده‏اند و كوردلى، آنان را از حقیقت دور كرده است.
درختان خشكیده:
اشاره به از بین رفتن سرمایه و زراعت دنیوى متكبران و غافلان از خداوند می باشد.
فضاى تیره:
اشاره به ظلماتى كه متكبران و غافلان از حضرت حق را فراگرفته است.
درخت سبز رنگ:
اشاره به پرثمر و پربركت بودن زراعت آنانى كه آسمان دلشان آبى و پاك است و بر این باورند كه نیرویى جز به تأیید خدا نیست.
شرح مثل :مشبه:
انسانی مشرك، متكبر و غافل از قیامت- انسانی موحد، متواضع و معتقد به روز جزا. 
مشبه به:
فردی ثروتمند و متمول كه صاحب باغی است و با رفیق...- فردی زاهد و موحد كه با رفیق.... 
وجه شبه و توضیح:
در این آیات نتیجه غفلت و فراموشی از یاد خدا و بندگی او، كه در كردار و گفتار فردی ثروتمند و متكبر مشاهده می ‏شود و همچنین یاد خدا و اعتقاد به قیامت كه در گفتار و اعمال فردی متواضع (دوست همان فرد ثروتمند) دیده می ‏شود، در قالب داستانی زیبا و مختصر به تصویر كشیده شده است. این آیات حقیقت مالكیت آدمی را نسبت به اندوخته زندگی خود از مال و اولاد و منصب گرفته تا سایر زخارف سریع‏الزوال دنیوی بیان می ‏كند. این زینت‏هی دنیوی انسان را از یاد پروردگارش غافل می ‏كند و انسان به خود می ‏قبولاند كه به راستی مالك همه آنهاست اما در نهایت متوجه می ‏شود كه اینها همه رویایی بیش نیست و تنها یك حادثه كوچك، طومار همه را در هم می ‏پیچد و تنها خاطره‏ی از آنها باقی می ‏ماند.
منبع : شبکه تخصصی قرآن تبیان 



طبقه بندی: قرآن و تربیت صحیح،  امثال قرآنی،  سیمای انسان در قرآن،  پیام‌های قرآنی،  گرافیك‌های قرآنی،  نقاش‌های قرآنی،  قرآن و فرهنگ،  قرآن و اجتماع،  قرآن و زندگی،  معارف قرآن،  قرآن و طبیعت، 
برچسب ها: ذاکر، غافل، غفلت، باغ، زخارف، متمول، متکبر، قیامت، مشرک، حضرت حق، درختان خشکیده، زراعت، ماشاءاللّه، انگور،  

تاریخ : شنبه 28 بهمن 1391 | 01:01 ق.ظ | نویسنده : احمد یوسفی | نظرات
.: Weblog Themes By SlideTheme :.